Prehistorik dönemde zehirli ok yapımında kullanılan, Galya'lıların kutsal bilip ölülerle yaşayanlar arasında bağ oluşturduğuna inanarak mezarlık ağacı olarak dikdikleri bir bitki...

İf,
İf ağacı,
Porsuk ağacı,
(Taxus Baccata),
Prehistorik dönemde zehirli ok yapımında kullanılan, Galya’lıların kutsal bilip ölülerle yaşayanlar arasında bağ oluşturduğuna inanarak mezarlık ağacı olarak diktikleri, boyu 20 metreye ulaşabilen, 2.000 – 3.000 yılı bulan ömrüyle adeta sonsuzluğu sembolize eden ve kireçli topraklarda yetişen bir bitkidir.

Frioul takım adalarının en küçüğü olan, adı İf ağacından esinlenilmiş “İf” adası üzerinde inşa edilen dünyaca ünlü “İf Şatosu” (Château d’If), önce kale olarak planlanarak yapılmış, daha sonra kaçılması imkansız bir hapishane olarak kullanılmıştır. Eski Marsilya limanının yaklaşık 2 mil açığındaki İf adası üç hektarlık bir yüzölçümüne sahiptir.

1516 yılında Fransa kralı birinci François, Marignan zaferinden sonra bir süre Marsilya’ da kaldı. Kentin ve limanın istilalara karşı korunmasız olduğunu gören kral, İf adasında körfezi koruyacak bir kale yapılması emrini verdi. Charles Quint’in (Şarlken) 1524 yılındaki kralı haklı çıkaran bir saldırısından sonra nihayet başlanan kale inşaatı 1531 yılında tamamlandı. Ancak, tarihi boyunca İf Şatosu’ na tek bir saldırı olmadı.

İf Şatosu, bugünkü dünya çapında tanınmışlığını, Alexandre Dumas’nın 1844 yılında yazımını tamamladığı, yüzden fazla dile çevrilen ve çok sayıda filme konu olan romanı “Monte Kristo Kontu” nda, romanın kahramanı Edmond Dantes’ in hapsedildiği kale olmasına borçludur. Bir başka ünlü yazar, Mark Twain 1867 yılında ziyaret ettiği şatoyu, 1869 yılında yayınladığı gezi kitabı “The Innocents Abroad” da (Uzaklardaki Masumlar) anlattı. Bu kitap yaşamı boyunca Twain’ in en çok satan kitabı olduğu gibi, tüm zamanların en çok satan gezi kitabıdır.

Popüler Yayınlar

İzleyiciler

BULMACA ANSİKLOPEDİSİ