"Şairler" anlamında eski bir sözcük ...

Şuara,
Şairler anlamında eski bir sözcük.
Şuara, Arapça kökenli bir kelime olup "şairler" anlamına gelir.
Şuara, şair sözcüğünün çokluk şeklidir ve edebiyatta "şairler" anlamına gelir.

Şuara tezkireleri:
Şairlerin biyografilerini içeren eserlerdir. İlk kez İran edebiyatında ortaya çıkmış, Türk edebiyatında ise Çağatay sahasında Ali Şir Nevai'nin  Mecalisü'n-Nefais'iyle başlamıştır.

Sultanü’ş-Şuara:
"Şairlerin sultanı" anlamına gelen bu unvan, edebiyat tarihinde şiir gücü, üslubu ve sanat anlayışıyla öne çıkan büyük şairler için kullanılmıştır. Türk edebiyatında bu unvana sahip ilk isim Baki, modern edebiyatta ise Necip Fazıl Kısakürek'tir.

Şuarameclisi:
Alim Yıldız'ın bir kitabının adı olup, şairlerin bir araya geldiği meclisleri ifade eder.

Şuara Suresi:
Kur'an-ı Kerim'in 26. suresidir.

Şuara-yı Cahiliyye:
İslamiyet’ten önce Cahiliye devrinde yaşayan Arap şairleri.

Tez­ki­re­tü’ş-şu­ara:
Şair­le­rin bi­yog­ra­fi­le­ri­ni ve şair­lik­le­ri­ni şi­ir­le­rin­den ör­nek­ler ve­re­rek an­la­tan eser.

Encümen-i şuara:
XIX. yüzyılın ikinci yarısında bir grup şairin meydana getirdiği edebi topluluk.