Düziko,
Düz,
Anzarot,
Amberiye,
Efendi,
Rakı, yapımında suma ve anason tohumu kullanılan alkollü bir içkidir. Damıtma yoluyla elde edilen sumanın sade veya tarımsal kökenli etil alkolle karıştırılmış olarak 5000 litre veya daha küçük hacimli geleneksel bakır imbiklerde anason tohumuyla ikinci kez damıtılmasıyla elde edilir. Etimolojik açıdan bakıldığında Yakındoğu ve Ortadoğu ülkelerinde arak, araki , ariki ve rakı gibi aynı kökten geldiği belli olan değişik birçok isim damıtılmış anasonlu veya sakızlı içkiyi tanımlıyor.
Arapçada ter anlamına gelen arak sözcüğünden türetilmiştir. Rakının üretim tekniğine dayalı bu varsayım akla daha yakındır. Sonuçta imbikte damıtma işlemi sırasında ter damlacıkları gibi damlalar oluşmakta ve birleşerek oluktan dışarı akmaktadır. Doğu Hindistan, Malezya, Seylan ve İran'da çeşitli bitkilerin damıtılması sonucu ortaya çıkan içkilere arak denir. Tekel 1926 yılında kuruldu ve aynı yıl rakı imaline başladı. Tekel rakısı olarak piyasaya çıktı. Tekel' in adı o dönemde İnhisarlar Dairesiydi. İnhisarlar Dairesi (Tekel) kurulduğu yıllarda ülkemizde bandrol ödenerek özel sektör rakıları 1880-1900 yılları arasında satılmış.
Adalar, A Rakısı, Alem, Aliyulala, Ala rakıları, Altınbaş, Ankara,
Bahçe, Baküs, Bilecik, Bülbül, Bülbülce,
Çamlıca, Çavuş,
Dem, Denizkızı, Dimitroeopulo, Dip,
Edremit, Efe, Elif, Erdek,
Fertek, Filurya.
Hanım,
Jale,
Keyif (Duziko Keyf), Külüp,
Memur, Mürefte,
Olgun,
Ruh,
Sakız, Sevim, Sümer, Stafilino,
Tekirdağ,
Umurca,
Üzüm Kızı,
Zarakosta,
Bir de sakız rakısı vardır. Mastika denen ve içinde sakız bulunan bu rakı Bozcaada'da imal ediliyordu. İçkiciler, kendi aralarında bu rakıya Amberiye adını vermişler. Aynı tarihlerde rakı içerek alkolikleşen ve rakı alacak para bulamayanlar yakılmaya mahsus ispirtoya içmeye başlamışlar. Müptelalar mavi ispirtoya, Menekşe denirmiş.
1944 yılında rakı devlet tekeline alınmıştır. Güneydoğu'da Gaziayıntap ve Diyarbakır, İstanbul' da İstanbul, Boğaziçi ve Yalova, Ege'de Nazilli ve Aydın rakıları içilmiş.
