Arami,
(Aramice),
Aramca.
Süryanice,
Suriye ve Mezopotamya’da yaşamış olan Sami ırktan bir kavim. Bu kavmin Batı Sami lehçelerinden olan dili, Antik Batı Asyalı bir halktan olan kimse.
Özellikle antik çağda konuşulmuş olan kuzey-batı kümesi sami dili.
Arami dili (Aramice), Sami (semitik) dil ailesinin kuzey-batı grubundan bir dildir.
Aramice, Sami dil ailesinin Kuzeybatı grubuna ait bir dildir ve Antik Yakın Doğu'da yaygın olarak kullanılmıştır. MÖ I. binyıl başlarında Mezopotamya'da Akkadca'nın yerine egemen dil olarak benimsenmiş. MÖ 6. yüzyılda Pers İmparatorluğu'nun resmi yazışma dili olmuştur.
İlk kez MÖ 2000 yıllarında Suriye'de rastlanmıştır. Aynı dönemde Yahudiler tarafından İbranice yerine günlük konuşma ve yazı dili olarak kullanılmaya başlanmıştır. İsa'nın anadilidir. Doğu ve Batı Aramicesi olarak iki ana kola ayrılır. Günümüzde yaklaşık 2.000.000 kullanıcısı vardır. Modern Aramice lehçeleri, özellikle Süryaniler ve bazı Hristiyan topluluklar arasında konuşulmaya devam etmektedir. Aramice, kendi adını taşıyan Arami alfabesi ile yazılmıştır. Bu alfabe, İbrani ve Arap alfabelerinin temelini oluşturmuş olup, 22 harften oluşan bir yazı sistemidir.
Günümüzde Süryanice adıyla varlığını sürdüren Aramice, özellikle Hristiyan topluluklar tarafından dini metinlerde ve ayinlerde kullanılmaktadır. Arap alfabesinin temelini oluşturması ve İbranice ile yakınlığı nedeniyle dil tarihinde önemli bir yere sahiptir.
