Tasvir kırıcılık.
Bizans ikonoklazmı,
Grekçe: Εἰκονομαχία,
Yunanca: İkonomahia,
Bizans İmparatorluğu'nda ikonaların tahrip edildiği ve ikonalarla ilişkili her türlü dinî pratiğin yasaklandığı dönemdir. Grekçe bir terim olan ikonoklazm, tasvir kırıcılık anlamına gelmekle beraber kültürel değer taşıyan çeşitli maddi ögelerin siyasi ya da dinî sebeplerle bilinçli olarak imha edilmesini tanımlamaktadır.
Bizans ikonoklazmı,
Grekçe: Εἰκονομαχία,
Yunanca: İkonomahia,
Bizans İmparatorluğu'nda ikonaların tahrip edildiği ve ikonalarla ilişkili her türlü dinî pratiğin yasaklandığı dönemdir. Grekçe bir terim olan ikonoklazm, tasvir kırıcılık anlamına gelmekle beraber kültürel değer taşıyan çeşitli maddi ögelerin siyasi ya da dinî sebeplerle bilinçli olarak imha edilmesini tanımlamaktadır.
Bu düşünceye sahip olan insanlara ikonoklast, karşıtlarına ise ikonolatrai denmekteydi. İki farklı dönem halinde cereyan eden Bizans ikonoklazmının ilk devresi III. Leon' un 726 yılında Halki Kapısı üzerinde bulunan İsa heykelini indirmesi ile başlayıp 787 yılında İkinci İznik Konsili'nin ikonoklazmı lanetlemesi ile son bulurken ikinci devre ise 814 yılında V. Leon tarafından yine Halki İsası'nın yerinden indirilmesi ile başlayarak 843 yılında yine bir konsilin ikonoklazm karşıtı kararları ile sonlanmıştır.
