İngilizce: orphism,
Kübizm akımı içinde renge öncelik tanıyan eğilim.
Orfizm, 20. yüzyılın başlarında, kübizmin bir uzantısı olarak ortaya çıkan soyut sanat hareketidir. Hareket, Fransız şair Guillaume Apollinaire tarafından 1912 yılında adlandırılmıştır.
Kübizm akımının bir devamı olan renk ve renk uyumlarına değer veren bir sanat anlayışı.
Kübizm akımının bir devamı olan renk ve renk uyumlarına değer veren bir sanat anlayışı.
Orfizm, 1910 - 1914 yılları arasında, özellikle Robert Delaunay ve eşi Sonia Delaunay tarafından geliştirilen renkleri prizmada kırarak kullanma üslubudur. Delaunay, kübizmden koparak, 1912 yılında soyutluğa yönelmiş ve renk paletini genişletmiş. Hareketin adı, Fransız şair ve sanat eleştirmeni Guillaume Apollinaire tarafından 1912 yılında Salon de la Section d’Or sergisinde kullanılmıştır.
Hareket, Neo-İmpresyonizm’in renk teorilerinden, Fovizm’in parlak renklerinden, Puantilizm’in (noktalama tekniği) optik karışımından ve Charles Henry ile Michel Eugène Chevreul’ün bilimsel renk çalışmalarıyla beslenmiştir.
I. Dünya Savaşı’nın patlak vermesiyle (1914) akım dağılmış, ancak Delaunay’lar ve František Kupka gibi öncüler ömür boyu bu stile sadık kalmışlardır. 1913 yılında Salon des Indépendants ve 1914’te Der Sturm sergileri, Orfizm’in zirvesi olmuştur.
Orfizim sözcüğünün başka anlamları:
I. Dünya Savaşı’nın patlak vermesiyle (1914) akım dağılmış, ancak Delaunay’lar ve František Kupka gibi öncüler ömür boyu bu stile sadık kalmışlardır. 1913 yılında Salon des Indépendants ve 1914’te Der Sturm sergileri, Orfizm’in zirvesi olmuştur.
Orfizim sözcüğünün başka anlamları:
Orfizm, Antik Yunan’da ruh ölümsüzlüğü ve arınma inancına dayanan ezoterik bir dindir. Adını efsanevi şair Orpheus’ tan alır ve ruhun bedenden kurtuluşu için katı ahlaki kurallar, vejetaryenlik ile mistik ritüelleri içerir.