(Yemişgen, Yemişken, Gevişen),
Bulgarca: emišen.
Rusça: alyča,
Farsça: aluça,
Alıç,
Dağ eriği,
Akdiken,
Geyik dikeni,
Gövem eriği,
Barutan,
Yabani yemiş,
(Crataegus monogyna)
Bir çeşit yabanıl ağaç ve meyvesi, alıç.
Kırmızı, ufak yemişleri olan, dikenli yabanıl bir ağaç.
Halk arasında yemişen, akdiken ve barutan gibi isimlerle de bilinir.
Yemişen meyvesi Romalıların mutluluk sembolü olarak biline gelmiştir.
Gülgillerden, meyvesi elmaya benzeyen, yaprakları kısa saplı, yumurtamsı biçimde ve kenarları dişli olan, dikenli bir bitki.
Yemişen, halk arasında alıç olarak bilinen, gülgiller familyasından dikenli bir çalı türünün sarı veya kırmızı renkli meyvesidir.
Çalı veya küçük ağaç formunda olup kırsal kesimlerde, yol kenarlarında ve ormanlık alanlarda yetişir. Kırlarda, ormanlarda yabani olarak yetişen, sert ve sarımsı odunu çit yapımında veya tornacılıkta kullanılan, gül cinsinden dikenli bir ağaç. Meyveleri küçük, sarı, turuncu veya kırmızı tonlarındadır. Çiğ olarak tüketilebilir veya marmelat, reçel yapımında kullanılır. Kurutulmuş yaprak ve çiçeklerinden bitki çayı yapılır. Kalp sağlığına ve sinir sistemine iyi geldiği bilinmektedir. Yüzyıllardır halk arasında kalp dostu olarak bilinir, kimi köylerde ise Doğanın aspirin’i diye anılır.Genellikle dikenli çalı veya küçük ağaç formunda büyür; boyu 2–5 metreye kadar ulaşabilir. Meyveleri küçük, 1–2 cm çapında ve genellikle kırmızı ya da turuncu renktedir. Bazı türleri sarı ya da koyu mor renkte olabilir. Meyveler ekşimsi, tatlı bir tada sahiptir; taze yenebilir, kurutulabilir veya suyu sıkılarak içecek olarak değerlendirilebilir.
Yemişen sözcüğünün halk dilinde başka anlamları:
Bir öküz hastalığı.
İğde meyvesi.
Küçük elma.
