Bosna-Hersek'te yaşayan Katolik Hırvatların (özellikle kadınların) kollarına, ellerine ve alınlarına uyguladıkları geleneksel bir dövme yöntemi...

Sicanje,
Hırvatça: Sicanje,

(Bocanje),
Bosna Hersek'te Hristiyan dövmeleri. 
Osmanlı'nın Bosna-Hersek' i kontrol ettiği dönemden 20. yüzyıla kadar Roma Katolikleri arasında yaygın bir gelenektir. Katolikler dövmeleri çocuklarının devşirilmemesi için yapmışken, kadınlar kölelikten kaçınmak umuduyla dövme yapılmıştır.

Ülkenin bazı bölgelerindeki Bosnalı Hırvat kadınları ellerini ve vücudun diğer görünür kısımlarını (kaş, yanak, bilek veya boynun altı gibi) Hristiyan sembolleri ve stećak süslemeleri ile dövmelerler. Bu günümüzde sadece Bosna-Hersek'te değil, yurtdışında yaşayan Bosnalı Hırvat kadınlar arasında da görülebilir. Bosna-Hersek'te yaşayan Katolik Hırvatların (özellikle kadınların) kollarına, ellerine ve alınlarına Hristiyanlık sembolleri (haç) çizmek için uyguladıkları geleneksel bir dövme yöntemidir. Osmanlı İmparatorluğu'nun Balkanlar'a hakim olduğu dönemde ortaya çıkmıştır. Katolik kadınlar ve çocuklar, Osmanlı askerleri tarafından kaçırılmaktan, zorla evlendirilmekten veya din değiştirmekten korunmak amacıyla kendi kimliklerini (haç sembolüyle) kalıcı olarak işaretlemişlerdir. 

Genellikle ilkbahar aylarında, köydeki yaşlı kadınlar tarafından iğne ve özel bir karışım kullanılarak yapılırdı. Bu karışım; kömür, bal, anne sütü ve bazen baruttan oluşurdu. Çizilen haçlar doğayı, güneşi ve Hristiyanlık inancını temsil ederdi. Bölgede yaşayan Müslüman topluluklar üzerinde de bu geleneğin kültürel izlerine rastlanmıştır. 

Yunanistan, Makedonya ve Hersekli Ulah kadınları da dövmeleri kullanmışlardır. Arkeolog Ćiro Truhelka, bu tür dövmeleri 19. yüzyılın sonlarında araştıran ilk kişi olmuştur.

Stećak süslemeleri:

Bosna-Hersek ve çevresindeki topraklara (Hırvatistan, Karadağ ve Sırbistan) dağılmış olan anıtsal Orta Çağ mezar taşlarının (stećci) üzerindeki zengin kabartma motiflerdir.