Aba,
Murakka,
Arapça: ferace.
Derviş hırkası,
Velayet hırkası,
İrşad hırkası,
Dervişlerin giydiği hırka.
Dervişlerin giydiği bol bir tür hırka.
Tasavvufta zühd, sadelik, dünyadan geçme ve nefis terbiyesini simgeleyen yünlü, kalın ve bol üstlüktür. Manevi sembolizm taşıyan bu hırkalar, dervişin ilahi aşk yolculuğunu, kusur örtme (settarlığı) ve mürşidine bağlılığını temsil eder.
Hırka, dervişlerin dünyevi gösterişten uzak durduğunu simgeler. Tasavvufi eğitimde belirli aşamalarda giyilen hırkalara velayet hırkası veya irşad hırkası da denir.
Mevleviler tarafından giyilen uzun hırka ve ulemanın bol cübbeleri de ferace olarak adlandırılmıştır.
Ferace sözcüğünün halk dilinde diğer anlamları:
Biniş,
Pardüse,
Kadınların dışarıda giydikleri mantoya benzer elbise.
Kadınların sokakta giydiği, uzun kollu ve yakasız bir üst giysidir. Osmanlı döneminde hem kadınlar hem erkekler tarafından kullanılmış, zamanla farklı kesim ve modelleri vardır.
Tesettür amaçlı kullanılan ferace, vücudu tamamen örten yapısıyla geleneksel giyim kültürünün önemli bir parçasıdır. Günümüzde özellikle kırsal bölgelerde günlük kıyafet olarak tercih edilir.
Osmanlı döneminden günümüze geleneksel bir giysi olan ferace, yaka kısımları genellikle sade, uzun kollu ve hafif yapısıyla hem günlük hayatta hem de özel günlerde rahatlıkla kullanılır.
Osmanlı döneminde kadınların sokakta çarşaftan önce giydikleri temel üstlüklerden biridir.
Bol ve dökümlü yapısı sayesinde vücudu tamamen örter, hareket özgürlüğü sağlar. Genellikle siyah ve lacivert gibi koyu renkler tercih edilse de günümüzde farklı renk ve modelleri mevcuttur.
Genellikle yazın serin tutan, kışın ise uygun kumaşlardan üretilen nefes alabilen yapıda olur.
Kadınların sokakta giydikleri, mantoya benzer, arkası bol, yakasız, çoğu kez eteklere kadar uzayan üst giysisi.
Osmanlı ülkelerinde, kadınların çarşaftan önce sokakta giydikleri üstlük.
Osmanlı ülkelerinde, kadınların çarşaftan önce sokakta giydikleri üstlük.
Eskiden kadınların dışarı çıkarken giydikleri, gerdan altında kavuştuktan sonra omuzlara doğru açılıp sırttan yere kadar dökülerek inen, pelerine benzer, geniş yakalı üst giyeceği, yaşmakla birlikte kullanılırdı.
1848 yılından sonra ilmiye sınıfının giydiği bol yenli uzun giysi.
Eskiden bilhassa ilmiye sınıfındaki erkeklerin giydikleri, kolları çok geniş ve yarık yabanlık giyecek, biniş.
Menzil.