Fakiri,
(D. ... - Ö. 932/1526)
Rumeli’de Makedonya sınırları içinde Üsküp’e bağlı Kalkandelen (Tetova) kasabasındandır. Osmanlı kayıtlarına göre Kanuni dönemi ortalarında öldüşü belirtiliyor.
Fakiri, şiirlerinde, çok fakir, muhtaç; yoksul; perişan anlamına gelen fakir kelimesinin ya-yı nisbet hali olan Fakiri mahlasını kullanmıştır. Fakirinin, asıl adı ve ailesi hakkında bilgi bulunmayan, 16. yüzyılda yaşamış bir şairdir. Toplumsal yergi niteliğindeki "Risale-i Tarifat" adlı yapıtıyla tanınmış, 16.yüzyıl divan şairidir. Tezkirelerde, mal-mansıba önem vermeyen ve alçak gönüllülüğü ile öne çıkar.
Eserleri:
Risale-i Tarifat:
941 (1534-1535) tarihinde kaleme alınmış, çeşitli devlet görevlisi, ticaret erbabı ve sanatkar tiplerini şehrengiz üslubunda tarif eden bir mesnevi.
Şehrengiz-i İstanbul:
İstanbul’un ve çeşitli güzellerinin tasvir edildiği eserde, İstanbul tavsifi ve 43 gencin nitelenmesinden oluşur
Letaif:
Fakiri’nin bir başka eseri olan Letaif, insanlar, hayvanlar ve diğer çeşitli konularda yaklaşık 35 anekdot içeren bir toplamadır.
Sakiname:
Feulün feulün feul vezninde yazılmış 101 beyitten oluşan tasavvufi bir mesnevidir.
Fakiri’nin Edirneli Nazmî’nin Mecmaun nezair’inde elli üç gazeli yer almaktadır.
Pervane Bey Mecmuası ile Nazire mecmualarında da gazelleri vardır.
