(29 Eylül 1808),
Padişahın yetkileri ilk kez ayanlar karşısında Sened-i İttifak ile kısıtlandı. Tanzimat Fermanı ile Osmanlı Devleti'nde hukuk devleti anlayışı yerleşmeye başladı. Osmanlı Sadrazamı Alemdar Mustafa Paşa tarafından hazırlanan, Rumeli ve Anadolu ayanlarının İstanbul'da toplanarak katılım sağladığı, anayasal nitelikler taşıyan bir antlaşma.
Ayanların güçlerini kabul ederek devletle olan çatışmaları önlemek, merkezi otoriteyi yeniden güçlendirmek ve taşrada asayişi sağlamak amacıyla yapılan bir anlaşma.
Analaşmanın önemli maddeleri:
Ayanlar, padişahın ve sadrazamın otoritesini ve üstünlüğünü kabul edecekti.
Devlet, ayanların kendi bölgelerindeki haklarını ve varlıklarını tanıdı.
Ayanlar, devletin vergi toplamasında ve asker alımında merkezi yönetime yardımcı olacaktı.
İstanbul'da veya başka bir yerde devlet aleyhine çıkacak ayaklanmalara karşı birlikte hareket edilecekti.
Osmanlı tarihinde ilk kez padişahın mutlak yetkileri bir belge ile sınırlandırılmış oldu.
İngiltere'deki Magna Carta benzeri bir uzlaşı belgesi olarak kabul edilir.
Pratikte uzun ömürlü olmasa da Türk hukuk ve anayasa tarihi açısından bir dönüm noktasıdır.
Türk tarihindeki ilk anayasal belge olarak genellikle Sened-i İttifak'ı kabul edilmektedir.
