Beyaz kerestesi marangozlukta kullanılan bir ağaç ...

Huş,
Betula,
Latince Betula Pendula,
İng. birch, 

Alm. Birke, 

Frn. Bouleau.
Huş ağacı,
Birke; Almanca Bikre kelimesinin Hintçe, beyaz manasına gelen Bharg sözcüğünden türemiştir.
Beyaz kerestesi marangozlukta kullanılan bir ağaç. Gürgengillerden, kerestelik bir ağaç cinsi,

Huş ağacıgiller (Betulaceae) familyasından, kanatlı fındıksı meyvesi olan, ağaç ya da çalılar. Kuzey yarıkürede yetişen, beyaz kabuklu, kerestelik bir ağaç cinsidir. Gürgengillerdendir.  Beyaz kabuğu ile beyaz kerestesi, marangozlukta kullanılmaktadır.

Huş ağacıgiller (Betulaceae) familyasından, kanatlı fındıksı meyvesi olan, beyaz ya da boz renkli odunu olan ağaçlardır. Soğuk ve ılıman bölgelerde yetişen bir ağaçtır. Humuslu ve kumlu topraklarda yetişir. Ağacın dalları ince ve narin olup gövde kabuğu yırtılmış veya düzgün olarak görülür. Ağacın gövde kabukları kağıt gibi kolayca soyulur. Bu özelliğinden dolayı Amerika halkları tarafından kabuğu kap kacak ya da kano yapımında kullanılır. Ağacın kökleri fazla derine gitmez. Yaprakları normal dizilmiş kenarları dişli ve loplu olup, elle ezildiği zaman çok güzel kokar. Küçük ve açık renkli yaprakları sonbaharda sararır ve dökülür. Soğuğa dayanıklı olması nedeni ile Sibirya’dan Kuzey Afrika’ya kadar çok geniş bir alana yayılmış ve bu bölgelerde doğal olarak yetişir. Ülkemizde Erciyes ve Ağrı dağlarının eteklerinde, Marmara, Karadeniz ve Doğu Anadolunun ormanlarında yabani olarak yetişir. Huş ağacının ana vatanı Türkistan ve Kuzey Hindistan olup yaprakları, çay ve natürel ilaç yapımında, katranı merhem yapımında ve bitki özsuyu imalatında tedavi amaçlı kullanılır.

Huş ağacının cinsleri;

Asya Ak huşu, Akhuş,

Bataklık huşu, 

Delevay huşu,

Farges huşu, Fındık yapraklı huş, 

Kafkas tüylü huşu, Kenai huşu, Kum huş ağacı,  Kızılağaç yapraklı huş,
Mançurya huşu,
Rize huşu,
Sihilli Huş, Sibirya, Sicilya huşu, Sarı huş, Salkım Huş ağacı.

Bir çeşit beyaz buğday ...

Akkermaz,
Bir çeşit beyaz buğdaya Niğde yöresinde verilen ad. Beyaz buğday çeşididir. 
Bir çeşit tohumluk buğday.
Buğday, (Triticum); Buğdaygiller (Poaceae) ailesinden bütün dünyada ıslahı yapılmış tek yıllık otsu bir bitkidir. Karasal iklimi tercih eder. Mısır ile birlikte dünya çapında ikinci en fazla ekimi yapılan tahıldır. Bunu pirinç takip eder.

Buğday; un, yem üretilmesinde kullanılan temel bir besin maddesidir. Kabuğu ayrılabileceği gibi kabuğu ile de öğütülebilir.
Buğdaylar aşağıdaki gibi sınıflandırılır.
Makarnalık Buğday, Durum (Triticum Durum)
Ekmeklik Buğday (Triticum Aestivum)
Topbaş ya da Bisküvilik Buğday (Triticum Compactum)

Buğdaylar Ayrıca, Tane sertliğine göre; Sert ve Yumuşak Buğday, Tane rengine göre; Kırmızı ve Beyaz Buğday, Ekilme zamanına göre; Yazlık ve Kışlık Buğday diye gruplandırılır.

Buğday Tanesi, Kabuk, % 12 (Perikarp-Kepek), Rüşeym,% 3 (Embriyo–cücük), Tane içi, % 85 (Endosperm-unlu kısım) olmak üzere üç kısma ayrılır.

Tahıllar;
Serin İklim Tahılları, Buğday, Arpa, Çavdar, Yulaf olarak bilinir. Sıcak İklim Tahılları ise Mısır, Çeltik, Kuş yemi (Millet), Darı (Sorghum) olarak sınıflandırılır.

Bir çeşit tohumluk buğday. ..

Aksarhan,
Beyaz buğday çeşidi,
Bir çeşit tohumluk buğday.
Bir çeşit beyaz buğday.
Buğday, (Triticum), Buğdaygiller (Poaceae) ailesinden bütün dünyada ıslahı yapılmış tek yıllık otsu bir bitkidir. Karasal iklimi tercih eder. Mısır ile birlikte dünya çapında ikinci en fazla ekimi yapılan tahıldır. Bunları pirinç takip eder.

Buğday; un, yem üretilmesinde kullanılan temel bir besin maddesidir. Kabuğu ayrılabileceği gibi kabuğu ile de öğütülebilir.
Buğdaylar aşağıdaki gibi sınıflandırılır.

Makarnalık Buğday (Triticum Durum)
Ekmeklik Buğday (Triticum Aestivum)
Topbaş ya da Bisküvilik Buğday (Triticum Compactum) Buğdaylar Ayrıca, Tane sertliğine göre; Sert ve Yumuşak Buğday, Tane rengine göre; Kırmızı ve Beyaz Buğday, Ekilme zamanına göre; Yazlık ve Kışlık Buğday diye gruplandırılır.

Buğday Tanesi, Kabuk, % 12 (Perikarp-Kepek), Rüşeym,% 3 (Embriyo–cücük), Tane içi, % 85 (Endosperm-unlu kısım) olmak üzere üç kısma ayrılır.

Yumuşak bir buğday cinsi ...

Akova,
Yumuşak bir buğday cinsi.
Buğday, (Triticum),
Buğdaygiller (Poaceae) ailesinden bütün dünyada ıslahı yapılmış tek yıllık otsu bir bitkidir. Karasal iklimi tercih eder. Mısır ile birlikte dünya çapında ikinci en fazla ekimi yapılan tahıldır. Bunları pirinç takip eder. Buğday; un, yem üretilmesinde kullanılan temel bir besin maddesidir. Kabuğu ayrılabileceği gibi kabuğu ile de öğütülebilir.

Buğdaylar aşağıdaki gibi sınıflandırılır.
Makarnalık Buğday (Triticum Durum)
Ekmeklik Buğday (Triticum Aestivum)
Topbaş ya da Bisküvilik Buğday (Triticum Compactum) Buğdaylar Ayrıca, Tane sertliğine göre; Sert ve Yumuşak Buğday, Tane rengine göre; Kırmızı ve Beyaz Buğday, Ekilme zamanına göre; Yazlık ve Kışlık Buğday diye gruplandırılır.

Buğday Tanesi, Kabuk, % 12 (Perikarp-Kepek), Rüşeym,% 3 (Embriyo–cücük), Tane içi, % 85 (Endosperm-unlu kısım) olmak üzere üç kısma ayrılır.

Yahudilerin üç temel yazı dilinden biri olan ve "Yahudi Almancası" da denilen dil...

Yidiş,
Yahudi Almancası,
Eşkenazi Dili,
Aşkanazi Dili,
Aşkenazi yahudileri tarafından kullanılan ve "Yahudi Almancası" da denilen dil.
Yahudilerin üç temel yazı dilinden biri olan ve Yahudi Almancası da denilen dil

Avrupa, Amerika ve Asya’da 3.5 milyon’dan fazla Aşkenazi Yahudisi tarafından konuşulan, Cermen kökenli dil. Diğer birçok Musevi dili gibi İbrani Alfabesi ile yazılır. Yidiş, İbranice ve Aramca Yahudiler' in üç temel yazı dilini oluşturur. Eşkanazi ya da Aşkenazi dili olarak da bilinen Yidiş 19. yüzyılda Yahudiler'in yerleştiği birçok yere yayılarak dünyanın en yaygın dillerinden biri olmuştur. Haçlı Seferleri nedeniyle Polonya, Litvanya, Rusya gibi Slav ülkelerine göç etmeden önce Ren vadisinde ve Fransa'da yaşayan Yahudiler'e Aşkenazi adı verilir.

Yahudilerin en eski ve değerli kitapları Tevrat ve Tanah (Yahudi kutsal kitabı) hemen hemen bütünüyle eski İbranice yazılmış olup, Yahudi tarihi boyunca geniş anlamda kullanılmıştır. Yahudiler İbranicenin aynı zamanda Tanrı'nın dili olduğunu savunurlar (Tevrat'a göre Tanrı bu dilde konuştu) ve bundan dolayı İbraniceyi "laşon akodeş" kutsal lisan olarak bilirler.